هرگز برای نقص اندیشه همدردی وجود ندارد.((فرناندو پسوا)) 

برای هرچه تلاش می كنیم، تلاش برای تایید شدن است، اما با این تایید شدن كنار نمی آییم و فقیر می مانیم، یا مدعی می شویم تایید شدن حق ما است، در آن صورت دیوانه های توانگری هستیم.((فرناندو پسوا))

همه ی چیزهایی كه در عرصه ی هنر یا زندگی انجام می دهیم، رونوشت ناقص چیزهایی است كه می خواستیم انجام دهیم.((فرناندو پسوا)) 

انسانها تنها یاد می گیرند كه از اجداد درگذشته ی خود سودی ببرند.((فرناندو پسوا))

یك اثر كامل حتا اگر بد هم باشد بهتر است، چون در هر صورت یك اثر است، یا سكوت واژه ها، خموشی كل روان، تا نویسنده با آن به ناتوانی رفتار خود را ثابت كند.((فرناندو پسوا))

هنر عبارت از این است كه فرصت دهیم تا سایر انسانها آنچه را كه ما احساس می كنیم، احساس كنند، آنها را از خودشان رها سازیم و برای این رهایی خاص شخصیت خودمان را به آنها پیشنهاد كنیم.((فرناندو پسوا))

برای اینكه بتوانم احساسی را كه حس می كنم به دیگری بدهم، ناگزیرم احساس خود را به زبان او برگردانم.((فرناندو پسوا))

انسان از اندیشیدن و حس كردن چیزی درك نمی كند.((فرناندو پسوا)) 

همه به یكدیگر عشق می ورزیم و دروغ، بوسه ای است كه با یكدیگر رد و بدل می كنیم.((فرناندو پسوا))

نوشتن یعنی فراموش كردن؛ ادبیات خوش آیندترین شیوه ی نادیده گرفتن زندگی به شمار می رود.((فرناندو پسوا))