نیچه

بر سخت کوشیِ کوشا
رشک می بَرَم
روزش همواره
به روشنی طلا برمی آید
و به روشنی طلا
فرو می شود،
بر دریای تیره.
و فراموشی گِردِ بسترش می شکوفد
خُرد و خراب.


برگرفته از كتاب:
نيچه، فردريش ويلهم؛ اكنون ميان دو هيچ؛